Μια κοινωνία άδικη, ένα μέλλον αβέβαιο και μια εξουσία ανύπαρκτη…

Του Μάριου Ηλία
Πρόεδρο Φ.Π.Κ.ΠΡΩΤΟΠΟΡΊΑ
Πανεπιστημίου Κύπρου

Η εικόνα του σήμερα, της ποτέ δυνατής δημοκρατικής μα πάνω από όλα δίκαιης κοινωνίας, βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Η 11η Ιουλίου του 2011 σηματοδοτεί νέα δεδομένα για την κυπριακή κοινωνία. Ένας άλλος μαύρος Ιούλιος έμελε να γραφτεί με μαύρα γράμματα στην ιστορία του καταπονημένου νησιού μας. Οργή, πόνος, οδύνη και απελπισία είναι τα κυρίαρχα αισθήματα του ελληνικού κυπριακού λαού. Πολλά αναπάντητα γιατί, για τις ζωές που χάθηκαν τόσο άδικα μέσα σε ελάχιστα λεπτά, για τα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν αλλά δεν λήφθηκαν, για την εξουσία που αδρανεί για τη κοινωνία που οπισθοδρομεί. 
Η έκρηξη που σημειώθηκε τα ξημερώματα της 11ης Ιουλίου 2011 ταρακούνησε τη Κύπρο μας αλλά και ολόκληρο τον κόσμο. Δώδεκα νεκροί και εξήντα-δύο τραυματίες είναι ο απολογισμός της εθνικής τραγωδίας που σημειώθηκε.  Η Κύπρος βυθισμένη στο πένθος και το σκοτάδι. Κόσμος στους δρόμους και αγανακτισμένοι πολίτες είναι η εικόνα που κυριαρχεί στην κυπριακή κοινωνία του 21ου αιώνα. Σε μια κατά τα άλλα  ευρωπαϊκή χώρα με δημοκρατικό πολίτευμα. Χάος, αταξία, κατηγορίες και αποποίηση ευθυνών βρίσκονται στο προσκήνιο της τραγωδία αυτή. Η κυβέρνηση και όλοι οι αρμόδιοι συνεχίζουν απτόητοι στο θέατρο αυτό του παραλόγου χωρίς να αναλαμβάνουν την παραμικρή ευθύνη, να ενδιαφέρονται ειλικρινά για τους ανθρώπους που χάθηκαν από δική τους αμέλεια και την καταστροφή που επήλθε. Δεν λαμβάνουν υπόψη την αγανάκτηση του κόσμου για την κατάντια του τόπου μας αλλά θεωρούν λύση την ρήψη δακρυγόνων σε ηλικιωμένους, γυναίκες, παιδιά και νέους που ανησυχούν για το μέλλον της Κύπρου. Το μέλλον μας αβέβαιο με συνανθρώπους μας να χάνονται άδικα και τους στις καρέκλες τους να διακατέχονται από ετσιθελισμό και αδράνεια. Δεν αποδίδονται ευθύνες και δεν υπάρχει κανένας να μιλήσει με ειλικρίνεια και να αποδώσει ευθύνες.
Που οδεύουμε; Κάνεις δεν γνωρίζει πότε επιτέλους θα ευαισθητοποιηθούμε και θα λάβουμε τα κατάλληλα μέτρα. Μέχρι πότε θα υπομένουμε την εκμετάλλευση αθώων; Δεν είναι λύση η απάθεια και η απραξία, η ματαιοδοξία και η φυγοπονία.
Χιλιάδες πολίτες σε ένδειξη διαμαρτυρίας πραγματοποίησαν αυθόρμητες ειρηνικές εκδηλώσεις και διαδηλώσεις εις μνήμη των θυμάτων που χάθηκαν απαιτώντας από την πολιτεία να διερευνηθεί το περιστατικό και να τιμωρηθούν οι ένοχοι. Να τιμωρηθούν αυτοί που έχουν ευθύνες, όποιοι και αν είναι αυτοί, χωρίς να κρύβονται πίσω από την πολιτική τους . Οι νέοι αυτού του τόπου απαιτούν να αποδοθούν οι ευθύνες σε αυτούς που τους βαραίνουν. H Δημοκρατία, ότι πιο πολύτιμο μας κληροδότησαν οι προγονοί της Αρχαίας Ελλάδας, ακόμα και στην υστάτη να διασωθεί.
Ως Φ.Π.Κ. ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ, απαιτούμε την άμεση απόδοση ευθυνών ώστε οι ψυχές των δώδεκα αδικοχαμένων νέων να βρουν ανάπαυση, οι συγγενείς και οι φίλοι τους να δικαιωθούν και η υπόλοιπη κυπριακή κοινωνία που βιώνει τα αποτελέσματα της ανείπωτης εθνικής τραγωδίας της 11η Ιουλίου να γαληνεύσει.
Η Φ.Π.Κ. ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ δηλώνει ότι εμείς, οι νέοι πολίτες αυτού του τόπου, δε θα αφήσουμε το γεγονός αυτό να ξεχαστεί δια μέσου του χρόνου και να περάσει στις ελληνικές καλένδες αφήνοντας τους πραγματικούς υπαίτιους ατιμώρητους. Για ένα καλύτερο μέλλον, ένα μέλλον με πραγματικές και δίκαιες λύσεις στους  προβληματισμούς της νέας γενιάς.

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011 16:00

0 Σχόλια